نامه ۲۰۰ عکاس ایرانی در پاسخ به توهین های فرمان آرا
تنها یک روز پس از درگذشت زندهیاد نعمت حقیقی، تصویربردار برجسته سینمای ایران، بهمن فرمانآرا (کارگردان) در یادداشتی توهینامیز در روزنامه شرق، از حضور عکاسان و تصویربرداران در مراسم درگذشت نعمت حقیقی ابراز نارضایتی کرد و عکاسان و تصویربرداران را “کرکسهای رسانهای” نامید. (در اینجا بخوانید)
در پاسخ به این توهین آشکار، صنم حقیقی (دختر هنرمند فقید نعمت حقیقی) نیز در دفاع از صنف عکاسان مطبوعات، پاسخی ارسال کرد. (در اینجا بخوانید)
نامه زیر توسط جمعی از عکاسان مطبوعات ایران در پاسخ به یادداشت توهینآمیز بهمن فرمانآرا نوشته شده است.

- – - – - - – - -
جناب آقای بهمن فرمان آرا؛
مانیفست عکاسان مطبوعات ایران در آن جمله معروف کاوه گلستان خلاصه میشود که میگوید:
“من میخواهم صحنههایی را به تو نشان دهم که مثل سیلی به صورتت بخورد و امنیت تو را خدشهدار کند و به خطر بیندازد. میتوانی نگاه نکنی، میتوانی خاموش کنی، میتوانی هویت خودرا پنهان کنی، مثل قاتلها، اما نمیتوانی جلوی حقیقت را بگیری، هیچ کس نمیتواند.”
همین مانیفست کوتاه است که باعث شده تا “ثبت حقیقت” را بعنوان آرمان والای خودمان انتخاب کنیم. همین مانیفست کوتاه است که اشکها، غمها، شادیها و خندهها را فرو میخوراند و همین مانیفست کوتاه است که باعث شده از زلزله و سیل و جنگ و عزا عکاسی کنیم و اشکهایمان را پشت ویزورها پنهان کنیم تا مبادا آنچه در دل میگذرانیم ذرهای در کارمان اثر بگذارد و همین مانیفست کوتاه است که ما را در “ثبت حقیقت” مقید کرده است.
آقای بهمن فرمان آرا؛
قصد ما دفاع از خودمان نیست که اساسا اتهامی نداریم! ما از حرفهای دفاع میکنیم که شما و بسیاری از همکیشانتان به آن به دیده احترام نمینگرید.
چه بسیار شده که عکاسان مطبوعات همراه با مادری در عزای فرزندی گریستهاند، کودکی را از زیر آوار زلزله نجات دادهاند، در سنگری که چند متر آنطرفتر دشمن ایستاده عکاسی کردهاند… این عکسها به قیمت جان ثبت شده آقای فرمان آرا؛ و امروز شما به آسانی کشیدن یک سیگار، عکاسان مطبوعات را “کرکس رسانهای” میخوانید؛ بیآنکه حاضر و حتی قادر باشید ثانیهای از عمر ما را تجربه کنید.
آقای فرمان آرا؛
ما ثبتکنندگان حقیقتیم و در این راه از دشنام، آزار و حتی مرگ هراسی نداریم. چنانکه این را بارها و بارها اثبات کردهایم. نگاهی به تاریخ بیاندازید تا نام درخشان همصنفان ما را ببینید که در راه ثبت حقیقت کشته شدند: کاوه گلستان، جانبزرگی، ابوطالب امام، کاظم اخوان، علیرضا برادران، حسن قریب و …
آقای بهمن فرمان آرا؛
ما امضا کنندگان این نامه بعنوان جمعی از عکاسان مطبوعاتی، با آرزوی سلامتی و طول عمر برای شما، رسما اعلام میداریم مراسم مرگ شما را عکاسی نخواهیم کرد و از پوشش تصویری آن خودداری خواهیم نمود. امیدواریم این موضوع سبب آرامش خاطر شما باشد.
- – - – - - – - -
محمد رازدشت، مهدی منعم، حسن سربخشیان، محمود ظهیرالدینی، ساتیار امامی، یلدا معیری، مهدی قاسمی، علی آقاربیع، حسین فاطمی، سجاد صفری دهکردی، منصوره معتمدی، حسن قائدی، علیرضا صوتاکبر، سامان اقوامی، ابراهیم نوروزی، قادر عاقلی، علی رفیعی، باقر نصیر، آرش خاموشی، پیام برازجانی، ابوالفضل نسائی، مریم مجد، امیر پورمند، جاوید نیکپور، فرشاد عباسی، امیرحسین خیرخواه، محمدرضا علیمددی، بهرام تندران، سید محسن سجادی، دانیال شایگان، گلناز بهشتی، آذین حقیقی، علی حامد حقدوست، هادی آبیار، رئوف محسنی شرق، رضا موسوی، مهران افشار نادری، نیما افشار نادری، عبدالحسین رضوانی، سید محمد فاطمی، عرفان دادخواه، علی سامعی، رضا عزیزی، یلدا ذبیحی، رضا سمائی نیا، جواد مقیمی، امیر صادقی، مصطفی حقگو، صادق ذباح، عالیه سعادت پور، ابوالفضل سلمانزاده، علی محمدی، میرزا علیرضا ذاکری، حامد خورشیدی، مرتضی الیاسی، خلیل غلامی، علی جورابچی، روشن نوروزی، ابراهیم حیدری، منصور حقگو، مجید محرابی، محمد رضا دهداری، سعید زارعیان، آرش اصغریان سالکویه، حمیدرضا نیکومرام، امیر حسامینژاد، ابوطالب ندری، اسحاق آقایی، بهمن شهبازی، وحید سهرابی ابد، سینا شیری، آوا کیایی، مهدی دهقان، شهرزاد اکبر، محبوبه بوجار، رویا خمارلو، محسن رجب پور، رامین ناسوتی، امید وهابزاده، نازگل جهانی، علی کاظمی مجرد، میلاد بهشتی، مهدی بلوریان، سالار نیرهدی، صابر زمانی، سلمان زرکوب، شهرام ملکی زاده، حمید سلطان آبادیان، سعید فدائیان، امیر مهاجر، مونا ولیک جزی، فاطمه بهبودی، محمد رضا نیافر، محمد عظیمی، مریم طایفه، فرشته جهانتاش، گلبو فیوضی، نامور عباسیان، حامد کریم زاده، مرتضی یاراحمدی، آرام علایی اردبیلی، محمدرضا مسیبی، عبدالرحمن مجرد، سامی حزنی، پویان شادپور، شبیر شیرزادی، محمدرضا مقیمی، محمدرضا رواسیان کاشی، علیرضا کرمی، سید محمد فاطمی، حمیده شفیعی ها، غزاله دانشور، هلیا شجاعی، محمد رضایی، فرانک رضایی، سیاوش فرهادی، سینا عزیزی، ساغر امیرعظیمی، سید مهدی امیری، رها عسگری زاده، مهری جمشیدی، خسرو خالقی، سینا اسفندیارپور، علی اکبر خندان، علیرضا عزتی، خسرو پرخیده، رضا صفری، کوروش رنجبر، محسن زین العابدینی، سامان دزیانیان، روجا مهدوی، پیمان غزنینی، عبدالرحمن رافتی، هوتن باباپور، امیرحسین کردونی، مهدی شاه حسینی، سید حمید هاشمی، مهدیه میرحبیبی، مهدی عباسی، بهارک ملک زاده، مرجان احمدی، کامبیز شبانکاره، ولی محسنی، محمد علی رضایی، مجید حامد حق دوست، حسام چاوش، فریدون قربانی، سمیه سهیلی، آرش کریمی، علی حسن پور، احمد سیفی، فرشید نبئی، سعید کرمی، همت خواهی، سهیل زندآذر، امیرحسین حیدری، محسن عباسی، اکبر رفاهی، محمد حمیدی، مبین توانا، سید غلامرضا نعمت پور، مهرداد توحیدی، محمود عارفی قوچانی، مرتضی اردبیلی، مصطفی قطبی، آرشیده شاهنگی، سید مرتضی میری، سیاوش نورین، آریا جعفری، فاطمه حاتمی، امیر حسینی، مرجان نمازی، محمدرضا طائب، رضا جلالی، آرش اسکویی، پریزاد راد، ندا جاوید، محمد دلکش، احسان خسروی، سینا رشیدی، سیما مهرآذر، مصطفی چابک، امیر مختار حسین زاده، مهسا جمالی، ابراهیم حسینی، سمیه عباسی، سارا زاهدی، فرهاد بابایی، عزیزالله مشفقی، نجمه اسفندیارپور، غزاله فاضل، محمد صادق نیکنهاد، ابراهیم صفریان برمی، مانی عباسی، ساناز حاجی خانی، مجید نیک نفس، هادی جعفرزاده، احمد کریمی، شبنم شعبانی، رضا مهستانی، بهروز یزدانی
در همین رابطه بخوانید:
- پاسخ دختر نعمت حقیقی به توهینهای فرمان آرا به عکاسان
- واکنش فرمان آرا به نامه عکاسان: سر حرفم ایستادهام!
- هشت عکاس ایرانی در هفتادمین دوره آساهی شیمبون
- دو عکاس ایرانی برگزیده جایزه عکاسی پاریس شدند
- دو عکاس ایرانی در دهمین نمایشگاه بینالمللی شانگهای

(رای بدهید)

“کرکسهای رسانهای”
کاملا با اقای فزمان آرا موافقم
جناب آقای فرمان آرا
یه جمله مشهور میگه :هرکسی میتونه نظر غلط خودش رو داشته باشه
شاید بعضی مواقع این حس به ما دست بدهد که یک عکاس باعث رنجمان بشود ، ولی کسی حق ندارد افراد دیگر را با این الفاظ خطاب کند .
وقتی یک کارگردان این لقب را به عکاسان می دهد …
اون مقاله فرمان آرا بسیار توهین آمیز بود و قابل انتقاد، ولی این نامه در قسمت آخر به جای انتقاد شروع میکنه به انتقام گیری و به نظر من متن قابل دفاع کردنی نیست.
توهین فرمان آرا جای دفاع ندارد ولی باید قبول کرد یک سری از عکاسان آماتور و متاسفانه بعضا” حرفه ای واقعا” در چنین مراسمی گندش را در می آورند. ما هم در بعضی موارد باید خودمان را اصلاح کنیم که کسی به خودش اجازه تذکر دادن ندهد. همه که محترمانه تذکر نمی دهند. فرهنگ بعضی ها هم در حد شعور این آقاست. این ما هستیم که باید احترام خود را حفظ کنیم.
be har hal nemishavad az ye seri lompan k esme khodeshan ra filmsaz gozashtan bish az in entezar dasht…..har chand bayad bepazirim ke gah raftar akasan dar etefaghhaye ejtemayi monaseb nist.
سلام. طعمه ی کرکس، مُردار است آقای فرمان آرا! در تشبیهتان دقت کنید.
با سلام وقتی که داخل قشر عکاس و مطوعاتی ها باشید تازه متوجه میشوی که بعضی حرفها که زده میشود حرفهایی است برای مطرح خود در جامعه هستند و برایشان هم مهم نیست برای جایزه صلح نوبل باشد یا حرفهای ماهواره ای باشد عکس سند زنده است شاید ایشان از درک أن عاجز است\ التماس دعا \ برای همه \
doustan ageh hamin agha begeh alan man barayeh filmmam akas mikham hamaton barash saf mikeshid, va hameh chiz faramoshetan misheh, chera alan ghordorm pordoram dar miyarid. ziyad az shomaha va in aghayon didim. pas kami hesab shodeh tar emza konid. keh farda sharmsaer nashavid. tarikh inaro sabet kardeh. shoma ha in kareh nistid, hamatoon ye no jav girid.
abbas jaan , man migam kar kare inglisas , shoma khodeto narahat nakon .
من نیز این نامه را امضا می کنم
poolad jaaan. kar kareh in akas hast keh jav giran.shoma ham khodet narahat nakon ostad. ma akasa faghat bedard kiyaein ha va hedyeh tehraniya mikhorim, chon hanooz az khodemon hichi nadarim keh arzeh konim.mibini keh har ki az rah mireseh chizi be in akasa mindazeh.didi hala kar kareh englisia nist.
با تک تکِ واژه های این بیانیه موافقم…
abbas jaan , jam bastane adama kare dorosti nis . koli gooyi va in ke ye sefatio be ye gheshri bedi dorost nis .
سلام
من تو اون برنامه حضور داشتم و عکاسی می کردم!
خدا رو شکر من یه فریم هم از این آقای به ظاهر هنرمند، عکس نگرفتم.
و شاتر حروم نکردم
سلام من خودم عکاسم تو این ۱۱ سال کار عکاسی تو مطبوعات هیچ وقت ندیدم که در جایی به عکاسی احترام گذاشته بشه مگر خیلی جاهای کمی دیده باشم ، در صورتی که عکاسان خبری سند تصویری این دنیا هستند اگر ما و بچه های عکاس نباشیم نوشته ها بدون عکس های ما هیچ ارزسی ندارد ، من از حرف آقای فرمان آرا یکم ناراحت شدم ولی فکر کنم اگر ما آدما یکم روکارامون دقت لازم را دشته باشیم هیچ وقت از این حرفها پیش نمیاد . من از همینجا به تمام همکارای عکاس عزیز خسته نباشید می گم و به عنوان یه دوست ، رفیق ، همکار و یک هم صنف میگم گذشت از بزرگان است این حرف من حرکت آقای فرمان آرا را تبرئه نمی کنه ولی میگ : آقای فرمان آرا و دوستانی که هنوز عکاسان را با این همه زحمتشان نمی بینید درک بعضی از مسائل را برای خودتان فراهم کنید و بدانید هر شغلی ارزش و شخصیت خود را دارد پس باید وظیقه خودمان بدانیم برای هر صنف و شغلی ارزش قائل شویم و قبل از خطاب هر جمله یا کلامی خوب بروی آن تامل کنند ، بازهم به همه همکاران و دوستان زحمت کش عکاسم خسته نباشید می گم و آرزوی موفقیت هرچه بیشتر را براتون دارم .
من هم نامه را امضاء میکنم.///
سال ۸۷ در آئین افتتاح نمایشگاه عکس رضا کیانیان وقتی بعنوان عکاس مهر از بازدید بهمن فرمان آرا و هدیه تهرانی از آن نمایشگاه عکاسی میکردم، بعد از اینکه گفت واسه چی اینقدر از ما عکس میگیری! (شاید باور نکنید کلا ۱۰ فریم بیشتر نگرفتم) رو به هدیه تهرانی کرد و با پوزخند مسخرهای گفت میبینی این عکاسا رو (تنها عکاس حاضر بنده بودم) عکاسی که بلد نیستند، هی فرت و فرت شاتر میزنند. ما قدیما کلا ۳۶ فریم داشتیم برای یکماه استفاده میکردیم. اینا با دیجیتال شروع کردن چیزی که حالیشون نمیشه. هی عکس میگیرند! هدیه تهرانی هم برای اینکه حرف مردک خراب نشه یک نیش خندهای زد و با سر اشاره کرد که یعنی مهم نیست. به دل نگیر. منم که خیلی عصبانی بودم گفتم آقای فرمان آرا شما اصلا عکاسی خبری میدونی چیه؟ پس بیخود قضاوت نکن /// مردک مغرور و خودخواهیه. فکر میکنه از دماغ فیل افتاده
پاسخ مجدد فرمان آرا:
هنوز چندی از این واکنشها نگذشته بود که فرمان آرا در پاسخ به این نامه چنین گفت:
اصولا خودم را وارد این بحثها نمی کنم و برایم شرم آور است که وارد بحث “یکی تو بگو یکی من بگویم”بشوم.من هنوز سر حرف خودم ایستاده ام و به آنهم اطمینان قلبی دارم.حالا بگذارید هر که هر چه دوست دارد بگوید و هر اظهار نظری خواست بکندو دعوای رسانه ای راه بیندازید.من حرفم را زده ام و وارد این بازیهای مسخره هم نخواهم شد.
اخه کی این تصمیم رو گرفت؟
به نظر من به جای این که دیگه ازش عکس نگیرید همین ۲۰۰ تا عکاس برید انقدر ازش عکس بگیرید تا از حرص بترکه!!!
اخر خندس به خدا
سلام من طبق عادت که همیشه دیر میکنم داداش یه زحمت بکش اسم من روزبه جدیدالاسلام و نوید جدیدالاسلام رو هم اضافه کن نوکرتم …..
عجب دنیای مسخره ای است این دنیای مطربی که چشم دیدن هم رو ندارن در حالی که هر لحظه با هم هستند و به هم نیاز دارند. اگر این عکاسها نبودند چه کسی عکس این مطرب جماعت رابا آن زرق وبرق روی مجله ها می دید ؟ اگر کارگردانها و آرتیستها نبودند عکاسها سوژه ازکجا میآوردند. با همه شما هستم که بخاطر یک لحظه احساس منفی ناشی از روبرو شدن با هم به هم بد و بیراه میگوئید. کمی خجالت بکشید. فقط کمی