عکسهای یادگاری در فیروزه دوم
عکس آنلاین / علی حامد حقدوست : از قدیم تقریبا در همه خانواده ها گرفتن عکس های یادگاری برای آلبوم خانوادگی مرسوم بوده است و حتی نوع ایستادن در اکثر آنها یکسان است. حرکت نکنید! حاضر! یک، دو، سه وعکسی از آن لحظه ثبت می شود.
اما وقتی پای یک عکاس به میان می آید، همه فواعد آن تغییر می کند چون عکاس چیزی می بیند که چشم افراد عادی نمی تواند ببیند. یک نور زیبا برصورت فرد یا مکانی خاص، چهره متفاوت شخص، ترکیب رنگ خوب و یا فرم خاص در یک مکان، مشاغل سنتی در فضای فدیمی، آداب و رسوم مختص یک منطقه یا شهر، داد و ستد مردم، زندگی روزمره و…
این خصوصیات بارز در هر کشور، شهر و حتا روستاها نیز متفاوتند. مثلا از مدل لباس پوشیدن، رنگ پوست و اطلاعاتی از این قبیل در یک عکس میتوان حدس زد که در چه نوع موقعیت جغرافیایی زندگی می کنند. بهتر است اینگونه بگوئیم اگر عکاس مستند از نمادها و نشانه ها، تاریخ و ادبیات، آداب و رسوم، سنن، موسیقی و زبان محلی که در آن عکاسی میکند، هیچ اطلاعاتی نداشته باشد برای نشان دادن آنجا در عکس با مشکل مواجه خواهد شد.
عکسهای بالا که کاملا شبیه عکس یادگاری هستند از دسته عکسهایی است که نمیتوان به جای خاصی نسبت داد. سهم عکاس غیر از ایستادن و فشردن شاتر در این آثار چقدر بوده؟ چه چیز در آثار بالا به طور بارز و عکاسانه نشان داده می شود؟ با پیشرفت تکنولوژی دیجیتال در دنیا که امکان عکاسی بوسیله گوشیهای موبایل برای همه حتی کودکان نیز فراهم شده و شاهد تولید انبوهی از عکسها در سراسر جهان هستیم، عکس گرفتن بسیار آسان است اما عکاس بودن بسیار دشوار.
عکس های زیر از آثار منتخب دومین جشنواره سراسری عکاسی حضوری فیروزه می باشد که یکی از آثار در بخش رنگی رتبه دوم را از آن خود کرده است. چه معیاری از نظر داوران برای انتخاب این آثار وجود داشته؟
نازنین طباطبائی یزدی (رتبه دوم در بخش رنگی)
میعاد آخی
فاطمه کاظمی
شیوا خادمی
حسین کارگری رضاپور
محمود بازدار
در همین رابطه بخوانید:
- مقایسه عکسهای اولین و دومین دوره جشنواره فیروزه
- برگزیدگان فیروزه معرفی شدند
- فراخوان سومین جشنواره سراسری عکس فیروزه
- نمایشگاه جنبی جشنواره سراسری عکس فیروزه
- فیروزه استارت خورد

(رای بدهید)






آتلیه سیار فیروزه
البته در این چندین عکس حاضر عناصر و نکات قابل توجه از اصول عکاسانه و نمایش فرهنگ ، عقاید و شیوه معاش به چشم می خورد آنچه در این بین اهمیت دارد نبود عنصر خلاقیت در عکس هاست حال آنکه در بسیاری از عکس هایی که حتی به مرحله انتخاب هم نرسید نگاه هایی بسیار خلاقانه تر و نو تر در چهارچوب مستند اجتماعی را شاهد بودیم . اگر این اصل جهانی را بپذیریم که عنصر خلاقیت یکی از چند معیار اصلی برای قضاوت یک اثر هنری است و امتیاز یک اثر هنری مجموعی از امتیاز های تک تک عناصر است بایستی با انگشتی بر دهان به عکس برگزیده دوم در بخش رنگی بنگریم ! بجاست داورانی که در این عرصه حاضر بودند ابتدا به عکس های کتاب هایی که خود ترجمه کرده اند ! نگاهی انداخته و این بار به جای داوری عکس ها ، قضاوت خود را داوری کنند !
البته شگفتی های این جشنواره به اینجا ختم نمی شود و بی شک یکی از عجیب ترین آنها زمانی بود که یکی از اعضای محترم ! داوری که در روزهای پیشین به طور مرتب و بی وقفه به گروهی خاص !!! از شرکت کنندگان سر می زد و عکس های آنها را می دید و در این مسیر از هیچ کوششی دریغ نمی کرد در روز پایانی ، خطاب به همه شرکت کنندگان و حاضران گفت : کار خوبی کردم که پیش از داوری عکس ها را می دیدم !!!