گزارش کامل جشن دوسالگی عکس آنلاین و جایزه شید ۲۰۱۱
سه شنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۰
(+4 rating, 4 votes)
Loading ...
دقایقی پیش از غروب آفتاب دوشنبه ۲۸ آذر، جوانان و پیشکسوتان عکاسی مستند اجتماعی ایران گرد هم آمدند تا با گرفتن عکس یادگاری روی پلکانهای خانه هنرمندان ایران، جشن دوسالگی سایت عکس آنلاین و دومین جایزه عکس شید را آغاز کنند. عکسی که مانند سال قبل حنیف شعاعی آن را عکاسی کرد.
مراسم در تالار استاد جلیل شهناز خانه هنرمندان ایران، با اجرای حسین رضایی و با قدردانی و تجلیل زندهیاد حاج اسماعیل زرافشان و یک دقیقه سکوت به احترام او آغاز شد.
کشش بده !
بروز اشکالاتی در سیستم صوتی و تصویری و عدم پخش شدن اولین کلیپ باعث شد تا فضای برنامه خودمانیتر شود. حسین رضایی مجری برنامه تا برطرف شدن مشکلات فنی به خواندن شعر و گفتن خاطره پرداخت و وقتی از روشن نوروزی در مورد مشکلات فنی سوال کرد، نوروزی در پاسخ با صدای بلند گفت: کشش بده !
عکاسباشی با طعم غربت
با رفع مشکلات فنی در ادامه برنامه کلیپ عکاسباشی با صدای جاوید عسگری پخش شد تا تصاویری از بسیاری از عکاسانی که در سالن نبودند پخش شود. عکسهایی که در بسیاری از مواقع با تشویق گستردهی حاضرین در سالن همراه شد.
ما مملکتمان را با عکس میسازیم
با روشن شدن نورهای سالن پس از پایان کلیپ عکاسباشی، در حالیکه انتظار حضور مجری میرفت، پیمان هوشمند زاده بدون مقدمه روی سن آمد تا با تشویق گستردهی حضار مواجه شود. هوشمندزاده پشت تریبون رفت و متنی را که از پیش آماده کرده بود خواند:
“شید، که نور باشد برای آن است که ببینیم. ببینیم و هر آنچه هست را حفظ کنیم. ما تاریخ تصویری این مملکتیم. مملکتی پر از اتفاق، پر از تناقض و پر از انرژی.
ما به خاطر شید اینجا هستیم. شیدی که از ما میخواهد همچنان حساس باشیم. حساس باشیم به وضعیت اجتماعیمان، به موقعیت سیاسیمان و به نابهسامانی فرهنگیمان. شیدی که از ما میخواهد عکسالعملمان عین عکسهایمان باشد.
ما در جایی زندگی میکنیم که پر از بهترینها، بدترینها، بیشترینها، کمترینها و پر از …ترینهاست. در جایی که پسرانش تجاوز میکنند، دخترانش خودسوزی، پسرانش اسیدپاشی میکنند، دخترانش خودفروشی. ما، در چنین جامعهای زندگی میکنیم. و ما چشم جامعه هستیم، این وظیفه ماست، این مسئولیت ماست.
ما چشم ایرانیم. چشمی که باید آن را پاک نگهداریم. چشمی که باید باشد تا ما از ایرانی عکس بگیریم که هست و به ایرانی برسیم که باید باشد.
فراموش نکنیم حرف زیبای بهمن جلالی را که میگفت: ما مملکتمان را با عکس میسازیم.”
شاخه گلی برای همه آنهایی که هستند و نیستند
با پایان صحبتهای هوشمندزاده کلیپی از کتاب فتوژورنالیسم پخش شد تا با روشن شدن مجدد نورهای سالن، اینبار بدون مقدمه مرتضی فرجآبادی و ساتیار امامی در میان تشویق حاضرین روی سن حاضر شوند.
ساتیار امامی شاخه گلی را دستش بود به تمام اساتید عکاسی که در بین ما نیستند و هستند تقدیم کرد و اعلام کرد که نخستین نشان سایت عکس آنلاین در سال ۱۳۹۰ به پاس ترجمه کتاب فتوژورنالیسم به اسماعیل عباسی اهدا میشود تا تمام حاضرین در سالن به احترام امساعیل عباسی برخیزند و دست بزنند.
اسماعیل عباسی: برای دل خودم کار کردم
اسماعیل عباسی نشان سایت عکس آنلاین را از مرتضی فرجآبادی دبیر سرویس عکس ایسنا به نمایندگی از جامعه عکاسی مطبوعاتی دریافت کرد و در سخنانی گفت: “من برای دل خودم کار می کنم. دل من میگوید جامعهی عکاسی به این نوع کتابها و به طور کلی به این نوع خدمات نیاز دارد. این انجام وظیفه را خودم برای خودم تعیین کردهام. از این بابت هیچ طلبی از جامعهی عکاسی ندارم و هیچکس را وامدار و مدیون خود نمیدانم.”
این مترجم و مدرس عکاسی اضافه کرد: “جایزهی شید هشدار محکمی بود به من عکاسی که میدانم؛ در همین سالن پیوسته برای پیشکسوتان فیلمساز، تصویرگر و هنرمندان دیگر مراسم بزرگداشت برگزار میشود. سهم تلاشگران عکاسی از این مکان به دلیل کم توجهی عکاسان به خودشان منحصر شده است. به زمانی که جنازهی عکاسی را دم در ورودی خانهی هنرمندان قرار بدهند و برایش فاتحه بخوانند.”
عباسی گفت: “جایزهی شید به من عکاس یادآوری میکند که هنوز مهر هست، مهربانی هست، قدرشناسی هست. این قدرشناسی نه از یک فرد که از حرکتهای درست عکاسی است؛ این قدرشناسی از جامعهی عکاسی است. به همین دلیل است که این قدردانی را قدر مینهم و به احترام آن سر فرود میآورم. به امید آنکه جامعهی عکاسی مجموعهای یکپارچه بدون گسست و با عشق و سرفرازی به حیات خود ادامه دهد.”
دهچمنی: گالری ۶ خانه کوچک عکاسان است
در ادامه برنامه کلیپی از فعالیتهای گالری شماره ۶ پخش شد تا اینبار مریم زندی رییس انجمن ملی عکاسان ایران از پشت صحنه وارد شود تا بار دیگر سالن غرق در تشویق گردد. مریم زندی دومین نشان عکس آنلاین در سال ۹۰ را به کتایون دهچمنی و گالری شماره ۶ به پاس برپایی نمایشگاه عکسهای مستند اجتماعی اعطا کرد.
دهچمنی رو به حاضران گفت: گالری شماره شش خانهی کوچکی برای عکاسهاست؛ از عکاسهایی که با برگزاری نمایشگاه از این خانه حمایت کردند سپاسگزاری میکنم و از بهمنپور مدیر نشر نظر بهخاطر همراهی در انتشار کتابهایی که یادداشت هر نمایشگاه به شمار میرود، تشکر میکنم.
آقاربیع: مشکل بزرگ، ارائه آثار مستند در فضاهای عمومی است
پس از پخش کلیپی درباره کافه مانیا، نشان سوم عکس آنلاین در سال ۱۳۹۰ به کافه مانیا اعطا شد تا علی آقاربیع دبیر آژانس عکس جام برای اعطای این نشان روی سن حاضر شود.
آقا ربیع با اشاره به اینکه یکی از مشکلات عکاسان مستند ارائه آثارشان بصورت نمایشگاه در فضاهای عمومی است، نشان عکس آنلاین در سال ۹۰ را به کافه مانیا به پاس برپایی نمایشگاههای عکس مستند اجتماعی در این کافه اعطا کرد.
یحیا مسعودی نژاد مدیر کافه مانیا با اشاره به اینکه این کافه برپایی نمایشگاههای عکس را در بخش جانبی خود انجام میدهد گفت: مفتخرم که جایی مثل گالری ۶ هست که با شوق و ذوق فراوان وقت و انرژی هزینه میکند تا فقط عکسهای مستند اجتماعی نمایش دهد و از این بابت به جامعه عکاسی تبریک میگویم.
دست همهتان درد نکند؛ بچههای تئاتر !
در ادامه برنامه با پخش کلیپی از اکسپوی عکس تئاتر، سیف الله صمدیان به روی صحنه آمد تا به پاس برپایی اکسپوی عکس تئاتر و فروش آثار به نفع مجید بهرامی هنرمند مبتلا به سرطان، آخرین نشان عکس آنلاین در سال ۱۳۹۰ را به انجمن عکاسان تئاتر اعطا کند.
جایزهای که رضا موسوی و مسعود پاکدل به نمایندگی از انجمن برای دریافت آن روی صحنه آمدند.
صمدیان در سخنانی گفت: جلسه به زیبایی با بزرگداشت مردی که خندان آمد و خندان رفت، ولی من میدانم که دلش چقدر شکسته بود؛ آغاز شد. اسماعیل زرافشان را در این جمع، مطمئنا بیش از دو سه نفر، به خوبی نشناسد.
زرافشان بیش از ۵۰ سال عکاسی کرد. ویژگی بزرگش خندهی همیشگی روی لب، رهایی درونی، آزادگی، بیغل و غش بودن و نداشتن عقده بود. به او بسیار ظلم شد؛ ظلم اجتماعی اقتصادی فرهنگی و هنری؛ گویا همهی این ظلمها را برای او به ودیعه گذاشته بودند. او از زمینهای خاکی گرفته تا شهرهای دوردست را برای هر مسابقه عکاسی میکرد؛
صمدیان سپس به ماجرای مجید بهرامی و اکسپوی انجمن عکاسان تئاتر اشاره کرد. از سیامک زمردی مطلق، ابراهیم حسینی و فروغ میرطهماسب یاد کرد که به کمک مجید سرسنگی بزرگداشت که نه بلکه به گفته او، کمک استثنائی عکاسان با فروش عکسهایشان برای نجات جان یک عکاس را انجام دادند.
او گفت: امیدوارم این اقدام، تا انتها ختم به خیر شود زیرا حضورش در آلمان درمان ۶ ماههی طولانی را میخواهد. چه شب زیبایی بود وقتی بعد از شیمیدرمانی در منزل به صورت آنلاین او با برای ما در این سالن حرف زد. آنجا برای اولین بار به تکنولوژی و اسکایپ از ته دل آفرین گفتم. حرفهای زیبایی زد که نمیتوانم با همان اثرگذاری آنها را نقل کنم. دست همهتان درد نکند بچههای تئاتر؛
عکاسان به شورای عالی خانه هنرمندان راه یافتند
با حضور مجید سرسنگی در سالن، به درخواست مجری او نیز برای دقایقی پشت تریبون قرار گرفت تا خبر خوش عضویت عکاسان در شورای عالی خانه هنرمندان را اعلام کند.
مدیرعامل خانه هنرمندان ایران در این مراسم خبر داد: بعد از پیگیریهای صورت گرفته، در جلسه گذشته شورای عالی خانه هنرمندان، کلیات عضویت سه صنف جدید در شورا تصویب شد؛ یکی از آنها صنف عکاسان بود. امیدوارم بر این تصمیم در مجمع خانهی هنرمندان در اواخر دیماه سال جاری صحه گذاشته شود. این امر به سبب شایستگیها و زحمات خود عکاسان است.
در ادامه برنامه با حضور کاوه کاظمی، محسن راستانی، حسین فاطمی، پیمان هوشمند زاده و دکتر مجید سرسنگی بخش اعطای جوایز به استعدادهای جوان و برگزیده جایزه شید آغاز شد.
محسن راستانی: این روزها برای ثبت حقیقت باید هماهنگ باشم …
محسن راستانی داور جایزه عکس شید در سخنانی گفت: من همیشه منتقد جشنوارهها هستم، زیرا از آنها نه عکس برجسته، نه آدم متفاوت، نه سبک متفاوتی، بیرون میآید. خوشحالم که نسل جوان و بسیاری از دوستان پیشکسوت متوجه این مساله شدهاند که ما باید از این غوغای تماما تشریفات و سکه و صله و صلوات دور شده و خود و تاریخ و جامعهی خود را یکبار دیگر از طریق عکسها مرور کنیم.
راستانی افزود: هنوز نمیتوان در خیابان دوربین دردست گرفته بدون هراس از اینکه قسم خوردهای پیدا شود و از من بپرسد چرا عکس میگیری؟! بعد هم بگوید شما هماهنگ نیستید. وقتی در خیابانهای خرمشهر آدمها در مقابلم کشته میشدند و من از آنها عکس میگرفتم هیچ کس نمیگفت شما هماهنگ نیستید. این روزها من برای ثبت حقیقت باید هماهنگ باشم…”
این جملهی راستانی با تشویق گسترده و پیاپی حاضرین در سالن همراه شد.
کاوه کاظمی: این عکسها نباید کسی را آشفته کند
کاوه کاظمی دیگر داور جایزه شید نیز در سخنانی گفت: “با عکس گرفتن میشود متبحر شد و یاد گرفت. نه با این داستان استاد بازی و استاد پروری و استادان دانشگاه و دکترا و …”
کاظمی تاکید کرد: “این چند نفری که انتخاب شدند مجموعههاشان کاملا متفاوت است. ما در این کشور همه چیز داریم. این مملکت بزهکار دارد، خلافکار دارد، معتاد دارد و… مثل همهی ممالک؛ نباید از نابههنجاریهای اجتماعی کسی هراسناک شود. این عکس ها نباید کسی را آشفته کند.”
کاظمی با یادآوری این مساله که روز افتتاح نمایشگاه کسی از من پرسید چرا همهاش عکسهای اینجوری دارید؟ گفت: “ما فقط عکس هایی که به ما میرسند را میتوانیم داوری کنیم؛ اگر کسی عکسهای خوشحال، شادکننده، نویدبخش میتواند بگیرد در سالهای دیگر حتما بیاورد داوری خواهد شد.”
شهیدالعلم: شگفتزده شدم
شهیدالعلم داور سرشناس بنگلادشی و منوچهر دقتی از مصر که دیگر داوران این جایزه بودند با ارسال پیام ویدئویی نظرات خود را نسبت به این جایزه ابراز کردند.
شهیدالعلم در پیام ویدئویی خود گفت: من سالهای زیادی است که با عکاسی ایران آشنا هستم؛ چهرههای برجستهیی چون زندهیاد بهمن جلالی و عباس کیارستمی و عکاسان مطرح ایرانی را که در سراسر دنیا هستند میشناسم. البته پیش از این هم در ایران داوری کردهام. در این دوره از مسابقه، با عکسهای بسیار خوب که سیاه و سفید عکاسی شده بودند، شگفتزده شدم. این عکسها خاطره حضورم در ایران را زنده کرد و امیدوارم به زودی ایران در جمع شما باشم.”
منوچهر دقتی: رنگی کار کنید
منوچهر دقتی هم این روزها در قاهره بهسر میبرد. در پیام ویدئوییاش به حاضران گفت: “سالهای گذشته از ایران دور بودم؛ اما بهطور روزمره کار عکاس های ایرانی را دنبال کرده و می کنم. مخصوصا در عکس هایی که شما فرستاده بودید توانستم ببینم که عکاسهای ما چگونه در سطح بین المللی میتوانند کارهایشان را عرضه کنند. ما عکاسان معروف ایرانی زیادی داریم. عباس عطار، آلفرد یعقوبزاده، رضا دقتی و… امیدوارم عکاس های جدید نه تنها دنبالهروی اینها باشند بلکه کارهای بهتری هم نشان دهند.”
نکتهی مهم مورد اشارهی دقتی دربارهی عکاسی سیاه و سفید بود. او یادآوری کرد: “عکاسی سیاه و سفید جاذبهی خودش را دارد، ولی اگر مطبوعات جهان و یا نشریات مهم دنیا را ببینید، متوجه میشوید تقریبا از عکس سیاه و سفید استفاده نمیکنند، مگر برخی موارد خاص. بنابراین توصیه میکنم بیشتر در عکاسی، رنگی کار کنید. امیدوارم سال بعد یا در آینده خیلی نزدیک کارهای خیلی بهتری از شما ببینم. به هر حال با شناختی که از محیط و جو جامعه ایرانی دارم میدانم شما عکاس ها با مشکلاتی روبرو هستید؛ بازهم به شما تبریک میگویم که میتوانید در هر شرایطی کارهایتان را به نتیجه برسانید.”
هفت استعداد ، هفت آینده
در دامه برنامه نوبت به معرفی هفت عکاس جوان به عنوان استعدادهای عکاسی مستند اجتماعی ایران رسید تا آذین حقیقی، ابوالفضل نسائی، بابک بردبار، تهمینه منزوی، حامد بادامی، سینا شیری و محمدرضا سلطانی بعنوان هفت استعداد جوان عکاسی مستند ایران از سوی هیات داوران معرفی شوند. این هفت نفر برای حضور در یک ورک شاپ اختصاصی با کاوه کاظمی انتخاب شدند و به هر یک از ایشان لوح سپاس از سوی جایزه شید اعطا شد.
علاوه بر این لابراتوار تخصصی چاپ عکس نیز در یک حرکت حمایتی از تقبل تمامی هزینههای مربوط به برپایی نمایشگاه ۷ استعداد جوان در کافه مانیا خبر داد.
جایزه شید ۲۰۱۱ اعطا میشود به سرکار خانم …
با معرفی ۷ استعداد جوان نوبت به معرفی برگزیده دومین دوره جایزه شید رسید. پیمان هوشمندزاده پاکت مهر و موم شدهی برنده را گشود تا نام فرد برنده را بخواند:
“جایزه عکس شید سال ۲۰۱۱ اعطا میشود به سرکار خانم …”
خیال بقیه کاندیداها راحت شد. تهمینه منزوی تنها عکاس زن بود که در میان کاندیداها نامش اعلام شده بود و با مجموعههای “باغ انگوری” و “عروسک کوکی” دومین جایزه شید را از آن خود کرد.
جایزه برگزیدهی اصلی شید یک سکهی بهار آزادی بود که از سوی بانک اقتصاد نوین تامین اعتبار شده بود. مجید سرسنگی نیز یک سکه بهار آزادی به جایزه نخست اضافه کرد و اعلام کرد شرایط برگزاری نمایشگاهی را برای تهمینه منزوی بهعنوان برندهی دومین جایزه شید در آذرماه سال ۱۳۹۱ در خانه هنرمندان ایران فراهم خواهد کرد.
اعتبار شید به آدمهایی است که از آن حمایت میکنند
حرف آخر اما به روشن نوروزی سپرده شد که او با تاکید عنوان کرد: اعتبار جایزه شید نه به سکهها و نه به پولش است، بلکه به افرادی است که از آن حمایت میکنند. شید اگر صدساله هم شود، جایزهی نقدیاش هم فقط یک سکه باشد، افتخار میکند که آدمهای بزرگی از آن حمایت میکنند.”
عکس یادگاری ۷ استعداد جوان عکاسی ایران و هیات داوران پایان بخش دومین دوره جایزه شید بود.
دومین دوره جایزه شید با دبیری پیمان هوشمندزاده و پشتیبانی بانک اقتصاد نوین، شرکت سهامی تجار کیش، موسسه مبنا و آتینت برگزار شد.
در همین رابطه بخوانید:
